Steeds meer internetgebruikers hebben twee of meer e-mailadressen. Vaak is dat een 'klassiek' e-mailadres en een e-mailadres bij een (gratis) webgebaseerde e-maildienst.

We leggen je hier uit wat het verschil tussen beiden precies is, in het bijzonder op het vlak van de veiligheid.

Desktop mail

Vroeger gebeurde het verzenden en ontvangen van e-mail uitsluitend met behulp van een zogeheten 'desktop e-mail' programma (client). Dat is een programma dat op je eigen computer staat geïnstalleerd en waarmee je e-mails kunt opmaken en versturen, of e-mails van anderen kunt ontvangen.

Je e-mails worden dan verzonden en ontvangen via een zogeheten e-mailserver (centrale computer). De client software verstuurt de e-mail (via een technologie die SMTP of Simple Mail Transfer Protocol heet) naar deze server. Deze zorgt er dan voor dat de mail terecht komt op de e-mailserver van de de bestemmeling, waar hij of zij deze kan gaan 'ophalen'. Het ophalen gebeurt met een e-mail 'client' via een andere standaard: POP3 (Post Office Protocol 3). Je krijgt in de praktijk van heel die achterliggende werking niets te zien.

Bekende voorbeelden van e-mail clients zijn programma's als Outlook (Express) en Eudora. Ze vormen de omgeving waarin jij je mails opstelt, ontvangt en beheert (klasseren, wissen…).

De e-mailserver zelf zal je zelden zien: deze staat bijvoorbeeld bij de leverancier van je internetverbinding, het bedrijf waar je werkt of de school waar je les volgt.

Webmail

Dankzij de populariteit van het internet kwamen er nieuwe omgevingen om je e-mail te lezen en te versturen: webgebaseerde e-mail of 'webmail'. Bekende voorbeelden zijn Hotmail, Windows Live Mail, Gmail, Yahoo Mail… De meeste van deze platformen bieden je de mogelijkheid om een gratis e-mailadres aan te maken.

Om van webmail gebruik te maken, installeer je geen 'client' maar ga je gewoon naar de website van de aanbieder. Daar tik je je gebruikersnaam en wachtwoord in en kom je terecht in een webpagina waar je ongeveer hetzelfde kan doen als bij een klassieke e-mail client. Het voordeel van webmail is vooral dat je het overal kunt gebruiken – ook als je in een internetcafé in China zit bijvoorbeeld.

De grens tussen beide e-mail omgevingen vervaagt steeds meer. Zo kun je tegenwoordig de e-mails die je krijgt via bekende webgebaseerde platformen ook via je klassieke e-mail client inlezen, of omgekeerd.

Toch zijn er ook een paar dingen die je moet weten op het vlak van veiligheid.

We sommen ze even op:

• Gratis webmail is vaak gevoeliger voor spam. In de fiche 'Hoe komen spammers aan je adre' leggen we uit dat spammers gebruik maken van automatische systemen om allerlei combinaties uit te proberen in de hoop zo jouw e-mailadres te 'raden'. De kans dat spammers jouw e-mailadres 'raden' is veel groter bij een e-mailadres in de stijl van mijnnaam(at)bekendwebmailbedrijf(dot)com dan bij een adres als mijnnaam(at)mijneigendomeinnaam(dot)be.
• E-mail systemen kunnen worden gekraakt door hackers. De meeste bekende leveranciers van gratis webmail doen er alles aan om zich optimaal te beveiligen tegen inbraken. Toch ligt je veiligheid in de handen van anderen. Toch zijn sommigen van mening dat webgebaseerde platformen iets minder veilig zijn.
• Sommige aanbieders van webmail bieden extra beveiligingsmaatregelen aan zoals encryptie: je e-mails worden gecodeerd zodat een eventuele kraker je mails nooit kan lezen. De meeste webmailplatformen bieden vandaag ook allerlei functies om je inkomende mails te beschermen tegen virussen en spam. Je hoeft daarvoor vaak niet eens te betalen.
• Je kunt zowel in desktop e-mail als in webmailomgevingen ervoor kiezen om afbeeldingen standaard uit te schakelen (afbeeldingen worden soms gebruikt door spammers om te zien of je hun bericht leest). Vooraleer je een e-mail platform kiest, kijk je best de lijst met alle functies en opties na zodat je kunt zien of ze voldoende veiligheid bieden en of ze makkelijk te gebruiken zijn.
• Bij een klassieke e-mail client heb je meer flexibiliteit en mogelijkheden omdat je dan vrij kunt kiezen welke oplossing je wilt om je te beschermen. Anderzijds betekent dit dat je zelf voor je beveiliging moet instaan: bijvoorbeeld door een beveiligingsprogramma te installeren dat antivirus, anti-spyware en anti-spam bevat.